طلوع را ز خاطر برد...

دیروز، میان انبوه اشتیاق،

بدرود گفت...

از دست نوشته های خودم

ساده ی ساده میگمت، دوست دارم خیلی زیاد

ساده مث نگاهم و ساده تر از نگاه باد

ساده ی ساده مث دشت، ساده مث چشات که بست

ساده میگم دوست دارم، نگاه تو هر جا که هست

از دست نوشته های خودم

از دست نوشته های خودم

و آنگاه که میخواستم با تو باشم، تنهایی به سراغم آمد...

این بار میخواهم در تنهایی با تو باشم، و تنها با تو...

از دست نوشته های خودم

و وقتی که باران می آید،

خیس شدنم را که انگار آزادم،

با چشمک ستاره قاب میگیرم و به دیوار اتاق میزنم...

آسمان سر تا سر بی گناه،

مریم های خوشبوی بی ریا،

و گردباد پاییزی مست که مرا به خودم نشان می دهد،

همه و همه را قاب می گیرم و به دیوار میزنم.

از دست نوشته های خودم

يك شبي ميميرم
                   يك حوس ميگيرم
پرواز رنگ باخته ديگر
                  من ديوانه نيستم
عشق مشكوك شده
معشوق من ... معشوق من ...!
به خيسي چشمان تو سوگند مي خورم
به تمام آوار ها سوگند ميخورم
من ديوانه نيستم!
اين همه داستان از كجا آورده ام؟
از ميان كبوتر هاي بي احساس و بد
در درون كنج يك اتاق نزديك خدا
تو مرا نشان بده
تا باز سوگند خورم
من ديوانه نيستم به خدا
                                                                                                      از دست نوشته هاي خودم

زندگی پر از خالی هاست، راستی های دست نیافتنی

عشق بالای سر زندگیست، ناب هایی برای نفس کشیدن

مرگ جایی برای آرامش تا ابد، برای بی تو بودن.

ازدست نوشته های خودم

واژه ها تنهايم نمي گذارند
به بازيشان مي گيرم
خنده كنان از جلوي چشمانم عبور مي كنند
واژه هاي زيبا را گلچين مي كنم
ميان صفحات كهنه ي دفترم قايمشان مي كنم
تا كسي نتواند انها را پيدا كند
ودست نخورده باقي بمانند
مي خواهم زماني كه آنها را به تو هديه مي كنم
تازه باشند
نو باشند
* * *
غبار نشسته بر روي دفترم را مي زدايم
بويي به مشامم مي رسد
اكنون پس از گذشت سالها
واژه هايي را كه مي خواستم به تو هديه كنم
بوي تازگي مي دهند .
                                                                                                                 واگویه های تنهایی روزمشکی